Trekking in het nevelwoud
Wandelen over het Inca-oerwoudpad
Het pad dat de Inca's bewandelden. Het bos dat ze beschermden.

OVERZICHT

Het trektochtgedeelte van de Inca Jungle Route is waar de ervaring van een avontuurlijke activiteit overgaat in iets blijvends. Het mountainbiken is opwindend. Het raften is intens. Maar de uren die je doorbrengt met wandelen door het nevelwoud tussen Santa Teresa en Aguas Calientes zijn waar de meeste reizigers zeggen dat de reis iets wordt dat ze de rest van hun leven met zich mee zullen dragen.

Het pad volgt een corridor van nevelwoud op een hoogte tussen 1600 en 2100 meter boven zeeniveau, een hoogtezone die in het Quechua bekendstaat als de wenkbrauw van de jungle. Hier ontmoet de vochtige lucht van de Stille Oceaan, afkomstig uit de Andes, de warme lucht die opstijgt vanuit het Amazonegebied, waardoor een permanente wolkensluier ontstaat die een van de meest biodiverse ecosystemen ter wereld voedt. Het resultaat is een landschap van buitengewone dichtheid en eigenaardigheden, waar orchideeën uit boomstammen groeien, het bladerdak zich dertig meter boven het pad sluit, kolibries in seconden verschijnen en verdwijnen, en elke honderd meter hoogteverschil een andere combinatie van soorten met zich meebrengt.

Dit is tevens een historisch belangrijke route. De corridor tussen Cusco en de Amazone wordt al duizenden jaren gebruikt, eerst door pre-Inca-culturen en later door de Inca's zelf, om goederen, mensen en informatie te vervoeren tussen het hoogland en het laagland van de jungle. Het pad dat u bewandelt is geen modern wandelpad. Het is een oude weg die de Inca's onderhielden als onderdeel van hun uitgebreide netwerk van communicatieroutes over de Andes.

SNELLE FEITEN

  • Totale wandelafstand: ongeveer 22 km verdeeld over dag 2, 3 en 4 van de Classic tour.
  • Langste dag op één dag: ongeveer 14 km op dag 3
  • Hoogtebereik: Van 1600 m tot 2100 m, met de finish op 2040 m in Aguas Calientes.
  • Wandeltijd: 5 tot 6 uur op de langste dag, inclusief stops.
  • Terrein: Een bospad met enkele stijgingen en dalingen, dat eindigt op een vlak spoorwegpad.
  • Moeilijkheidsgraad: Een goede algemene conditie is vereist. Technische ervaring is niet nodig.
  • Minimumleeftijd: 12 jaar voor standaard groepsreizen
  • Beste maanden: Het hele jaar beschikbaar. Weelderig groen tijdens het regenseizoen. Droger en helderder tijdens het droge seizoen (mei tot oktober).

DAGELIJKS REISPLAN

Sectie 1: Santa Teresa naar het nevelwoud

Het pad begint net buiten Santa Teresa op ongeveer 1600 meter hoogte en klimt gedurende het eerste uur gestaag omhoog naar het lagere nevelwoud. De vegetatie bestaat hier uit een mix van secundaire begroeiing en overgebleven oerwoud, en de gids gebruikt dit gedeelte om de ecologie van het nevelwoud toe te lichten: de epifyten die elk beschikbaar oppervlak bedekken, de soorten vijgen en cecropia die als pioniers in verstoorde gebieden voorkomen, en de relatie tussen hoogte, vochtigheid en biodiversiteit die dit specifieke ecosysteem zo uitzonderlijk maakt.

Deel 2: Het hart van het bos

Het middelste gedeelte van het pad loopt door het dichtste en meest biodiverse deel van de route, waar het oorspronkelijke nevelwoud nog intact is en de volledige complexiteit van het ecosysteem in alle richtingen zichtbaar is. Het licht dat de padbodem bereikt, filtert door meerdere lagen bladerdak en geeft het bos een lichtval die fotografen vaak proberen vast te leggen. De lucht ruikt naar mos en natte aarde en naar iets dat in geen enkele taal die je spreekt een naam heeft.

Je gids legt de culturele en historische betekenis uit van de planten die je tegenkomt, waaronder soorten die al generaties lang medicinaal worden gebruikt door gemeenschappen in deze regio, planten die voorkomen in Andes-ceremoniën en gewassen die voor het eerst werden gedomesticeerd in nevelwoudomgevingen zoals deze, voordat ze zich over het continent en uiteindelijk de wereld verspreidden.

Deel 3: Llactapata en het uitzicht op Machu Picchu

Een van de meest bijzondere momenten van de hele trektocht vindt plaats nabij het hoogste punt van het pad, waar het bos zich even opent bij de archeologische vindplaats Llactapata en de citadel van Machu Picchu voor het eerst aan de overkant van de kloof zichtbaar wordt. Llactapata was een Inca-bestuurs- en landbouwplaats die recht tegenover Machu Picchu ligt, aan de overkant van de Aobamba-vallei. Vanaf hier is de ligging van de twee plaatsen onmiskenbaar en het uitzicht op de citadel vanuit deze hoek, compleet anders dan de klassieke foto's, is iets wat de meeste bezoekers van Machu Picchu nooit te zien krijgen.

Sectie 4: Het spoorwegtraject naar Aguas Calientes

Het pad daalt af naar de waterkrachtcentrale en volgt vervolgens de spoorlijn langs de Urubamba-rivier gedurende de laatste 8 kilometer naar Aguas Calientes. Dit gedeelte is vlak, gemakkelijk en zeer schilderachtig. De rivier wordt smaller naarmate de kloof dieper wordt, het bos dringt van beide kanten op en de eerste vergezichten op de bergen rond Machu Picchu verschijnen boven de boomgrens naarmate je het stadje nadert.

Waterdichte wandelschoenen zijn het allerbelangrijkste onderdeel van de uitrusting voor het trektochtgedeelte. Het pad kan het hele jaar door modderig zijn en is dat tijdens het regenseizoen vrijwel altijd. Trailrunners en gewone schoenen worden al binnen het eerste uur een probleem.

Begin je wandeltochten goed gehydrateerd. Door de hoge luchtvochtigheid in het nevelwoud onderschat je gemakkelijk hoeveel vocht je verliest door inspanning. Drie liter water is voldoende voor de langste wandeldag.

Loop in je eigen tempo en probeer niet de snelste persoon in de groep bij te houden. Het pad is lang genoeg, dus als je de eerste twee uur uitgeput raakt, kan dat 's middags flinke gevolgen hebben. Vind een ritme dat je volhoudt en houd je daaraan.

Kijk net zo vaak omhoog als je naar het pad kijkt. Het bladerdak, de epifyten, de vogels en het licht bevinden zich boven je. De meeste bijzondere dingen van het nevelwoud bevinden zich niet op ooghoogte.